امکان نوازش دیوار موشهای سخنگو در بازی جدید و فضایی Ontos از سازندگان Soma وجود ندارد، اما قطعاً توانایی اجرای بازی Doom را خواهد داشت
هنگامی که استودیوی Frictional، سازنده عناوین تحسینشده Amnesia: The Dark Descent و Soma، از بازی ترسناک و فلسفی جدید خود یعنی Ontos رونمایی کرد — اثری که در یک هتل آزمایشگاهی با آزمایشهای علمی جنونآمیز روی کره ماه جریان دارد — توجه و شگفتی تمام کاربران فضای مجازی با دیدن یک سرور هوش مصنوعی ساختهشده از موشها برانگیخته شد. بر اساس سوابق حرفهای در حوزه روزنامهنگاری فناوری و هنر، پرسشهای متعددی درباره این دیوار موشهای سخنگو از استودیوی فریکشنال مطرح میشود:
در وهله نخست، آیا این دیوار موشی توانایی اجرای (یا بازی کردن) Doom را دارد؟ اگر پاسخ مثبت است، آیا توانایی اجرای (یا بازی کردن) بازی سنگین Crysis را هم دارد؟ آیا این سیستم میتواند فایلهای PDF را خلاصه کند، و اگر چنین است، آیا میتواند به فرار از پرداخت پاداشهای میلیون دلاری فرضی که طبق قرارداد به سازندگان فرضی بازیهای بقا در اقیانوس تعهد داده شده نیز کمک کند؟ آیا این دیوار موشها گزینه هوشمندانهای برای گیمرهای اقتصادی با بودجه محدود است، یا اینکه غولهای فناوری خیالی مانند «مایکرودنتسافت» و «انورمایندیا» از هماکنون تمام ذخایر موش جهان را در انحصار خود درآورده و باعث افزایش نجومی قیمتها شدهاند؟ آیا یک دیوار از موشهای سخنگو هنوز یک «دسته موش» نامیده میشود، یا وجود یک هوش شبکهای پیوسته نیازمند ابداع واژه و اسم جمع جدیدی است؟ آیا بازی به دنبال ارائه نقدی بر آزمایشهای دنیای واقعی روی حیوانات است، یا اینکه کاملاً در قلمرو موضوعات فانتزی و عجیبوغریب سیر میکند؟ و آیا ممکن است شخص ناظر در تمام این مدت مخفیانه خود یک دیوار موشهای سخنگو بوده باشد؟!
ویدیوی ۱۰ دقیقهای جدید و تدویننشدهای که استودیوی Frictional از بازی Ontos به اشتراک گذاشته، پاسخ مشخصی برای هیچیک از این پرسشها ارائه نمیدهد. با این حال، تا حد زیادی به مهمترین و فراگیرترین پرسش ممکن پاسخ میدهد: اینکه آیا Ontos بازی باکیفیت و خوبی خواهد بود؟ قضاوت و نتیجهگیری فعلی: بله، قطعاً. البته در صورت تماشای ویدیو، باید مراقب افشای جزئی برخی نکات داستانی بود.
استودیوی Frictional بازی Ontos را بیشتر به عنوان یک پازلترسناکِ دلهرهآور و روانشناختی توصیف کرده تا اثری پر از هیولاهای ناگهانی و افزایش ضربان قلب، و این موضوع به وضوح در ویدیوی منتشرشده به چشم میخورد. تنها اشارهای گذرا به خطر مستقیم و دشمنی به چشم میخورد که در قالب یک دوربین امنیتی چرخان ظاهر میشود و به راحتی با پرتاب یک جعبه مقوایی فریب میخورد. فراتر از آن، بخش عمده ویدیو شامل تعامل و بررسی آرام المانهای علمیتخیلی غنی از داستان و مرتبط با پازلها است: ترمینالهای پر از ایمیل، وایتبردهایی با نقشهها و طرحهای فنی چسباندهشده روی آنها، و دستگاههای ضبط صدای بزرگ و شاخکدار به اندازه ساعد دست. در یادداشتها و خاطرات مکتوب مربوط به کلونها و کپیهای انسانی، ارتباطات داستانی آشکاری با ساخته قبلی این استودیو یعنی بازی Soma قابل مشاهده است.
محیط بازی به خودی خود فوقالعاده زیبا طراحی شده است: دیوارهای منحنی با پوشش نرم، لولههای رنگی و علائم کاربردی درخشان، فلزات خراشخورده و شیشههای براق. هرچند باید توجه داشت که این مکان ابداً جای خوشایندی نیست. در حین اکتشاف، نشانههای ملایمی از تنش عصبی وجود دارد؛ مانند قرارگیری شیطنتآمیز تابلوی «دویدن ممنوع» درست در لحظه ورود به یک منطقه تاریک و شوم. المان شوم دیگر، همان فانوسهای کاغذی آشنا از تیزرهای معرفی بازی هستند که حس پیشآگاهی و هشدار از خطری در آینده را تداعی میکنند؛ موضوعی که ماسکهای خوک در بازی Amnesia: A Machine for Pigs را به یاد میآورد.
و سپس نوبت به خود موشها میرسد. ماجرا با تنها یک موش آغاز میشود که روی یک میز وول میخورد و ابزارهای الکترونیکی در سرش فرو رفتهاند، در حالی که اطراف آن پر از دستورالعملهایی درباره نحوه صحیح جاگذاری یا خارج کردن این ابزارها است. مدت کوتاهی پس از آن، بازیکن با دیوار موشهای سخنگو روبرو میشود و از او خواسته میشود فرآیند هولناک مشابهی از سیمکشی مجدد و دستکاری را انجام دهد. در حین صحبت کردن این موجود مرکب، دمهای به هم فشرده موشها مانند زبانهایی زنده تکان میخورند.
برای رفع ابهام، چندین راهکار مختلف برای حل این سناریو وجود دارد که سازندگان در پستی در وبلاگ استیم توضیحات بیشتری درباره آن ارائه کردهاند. این بازی در سال آینده منتشر خواهد شد و بر اساس سنتهای رسانهای، از هماکنون هیجان و رقابت زیادی برای تجربه و بررسی آن شکل گرفته است.